//
archives

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

This category contains 36 posts

«Ευχή γονέων έπαρε και στα βουνά περπάτει», Κωστής Α. Μακρής


Οι ευχές και η αυτοαναφορικότητα στον καθημερινό λόγο Οι γιορτές πέρασαν. Οι μέρες και οι νύχτες της πληθώρας των ευχών και του πληθωρισμού των ευρηματικών ή κοινότοπων σέλφις στο διαδίκτυο πέρασαν. Το διάλειμμα τελείωσε, τα κεφάλια μέσα. Ήδη το 2017 προχωράει ακάθεκτο, βαριοντυμένο με την πανοπλία της αδιαφορίας του για το τι θα κάνουμε ο … Συνέχεια

Τα Βραβεία και η Βιβλιο-Πυραμίδα


Τα Βραβεία και η Βιβλιο-Πυραμίδα Με αφορμή την απονομή του Βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας 2017 στον Καζούο Ισιγκούρο (Ishiguro, Kazuo) Η φίλη μου και φίλη της Πόρτας (iporta.gr) Nadia Anastasia Fahmi έγραψε στο χρονολόγιό της στο φέις-μπουκ: «Εννοείται όλη η χώρα με έναν Καζούο Ισιγκούρο στο χέρι ήταν όλο το καλοκαίρι… Ρώτα στο δρόμο ποιος είναι … Συνέχεια

Ο φαύλος κύκνος


Ζούσαν κάποτε σε μια λίμνη πολλές πάπιες, αγριόπαπιες, αργυροπελεκάνοι και κύκνοι. Όπως ξέρουμε όλοι από τον Άντερσεν, αυτά τα ζωντανά δεν είναι και τόσο προσεχτικά με τα αβγά τους και συχνά τα μπερδευουν. Έτυχε λοιπόν σε μια αφηρημένη πάπια να κλωσσήσει ένα αβγό κύκνου μαζί με τα δικά της. Μπορεί βέβαια το λάθος να ήταν … Συνέχεια

Εύζωνας σημαίνει καλά ζωσμένος


Εύζωνας σημαίνει καλά ζωσμένος Εύζωνες είναι οι στρατιώτες της προεδρικής φρουράς. Γενικά είναι πολύ καλά ντυμένοι και με πολύ μεγάλη προσοχή επειδή φυλάνε το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Δεν είναι έτσι ντυμένοι επειδή έτσι τους γουστάρει.  Είναι επίλεκτοι στρατιώτες, έφεδροι, εθελοντές.  Αν δεν θέλουν να γίνουν Εύζωνες δεν τους υποχρεώνει … Συνέχεια

Σφήκες και γείτονες


― Τα αγαπάς όλα τα ζώα; ― Όχι. ― Εγώ νομίζω ότι τα αγαπάς… ― Δεν τα αγαπάω. Μερικούς ανθρώπους αγαπάω. Όχι όλους. ― Εμένα; ― Εσένα σε αγαπάω. ― Και τα ζώα; ― Δεν τα αγαπάω όλα τα ζώα. Τη σφήκα που έβγαλα έξω δεν την αγαπάω. ― Την έβγαλες έξω όμως… ― Την … Συνέχεια

Φέτος θα σου δώσω κάτι, Κωστής Α. Μακρής


Φέτος, θα σου δώσω κάτι… Ο Άγιος Βασίλης ετοιμαζόταν να γυρίσει στο σπίτι του. Είχε παραδώσει όλα τα δώρα που του είχαν δώσει οι άνθρωποι που δεν πιστεύανε σ’ αυτόν και ήταν κατάκοπος. Είχε αφήσει το νοικιασμένο έλκηθρο στο γκαράζ. Είχε αφήσει εκεί και το μικρό καστανόξανθο πόνι με αρκετή τροφή και νερό. Θα περνούσε … Συνέχεια

Ο παράξενος Τιμόλαος Μιμουλές, Κωστής Α. Μακρής


Δεν θα τον έλεγα μονόχνωτο. Κάθε άλλο… Μέσα σ’ όλα είναι και μια χαρά κοινωνικός. Αλλά και έξω απ’ όλα τα συνηθισμένα. Τον ξέρω πολλά χρόνια τον Τίμο. Τιμόλαο τον λένε αλλά οι φίλοι τον φωνάζουμε Τίμο. Πολλά χρόνια φίλοι με τον Τίμο. Χρόνια καλά και χρόνια δύσκολα, σαν τώρα, καληώρα. Νομίζω ότι τον ξέρω … Συνέχεια

«Ελληνική Νομαρχία» – Το παιχνίδι, Κωστής Α. Μακρής


― Ρε παιδιά… Να μαζευτούμε να παίξουμε κάτι; ― Τι; ― Κάτι φανταστικό… αλλά και ευχάριστο. ― Ναι, αλλά τι; ― Θα κάνουμε ότι είμαστε ισότιμοι πολίτες σε μια κανονική χώρα, με σεβαστό κράτος, με θεσμούς που λειτουργούν, νόμους που εφαρμόζονται, δίκαιη φορολογία κι ότι όλοι έχουμε ίσα δικαιώματα και θέλουμε το καλό όλων γύρω … Συνέχεια

Το χατήρι, Κωστής Α. Μακρής


Πρωτοπήγα στα Ανώγεια το καλοκαίρι του 1996. Μαζί με τη γυναίκα μου, την Εβίτα Περιφεράκη. Στο ταξίδι με το πλοίο ήμουνα φορτωμένος με ανάμικτα συναισθήματα. Είχα ακούσει τόσα πολλά «κεράσια» για τα Ανώγεια που κρατούσα «μικρό καλάθι». Από τον παππού της Εβίτας, τον «Καπετανομιχάλη» (Μιχαήλ Σκουλάς του Γεωργίου), από τους γονείς της, από φίλους Ανωγειανούς, από … Συνέχεια

Πονάνε, μωρέ, οι λέξεις;


Εμείς καλαμπουρίζουμε εδώ στο «δίχτυ των αλληλομεταφερόμενων γιγαμπάιτς» με την «παντελής» ή «πλήρης» απουσία γνώσης ή και καλλιέπειας μερικών «επικεφαλών» (γενική πληθυντικού του «επικεφαλή») ή «ρεκτών» ―wannabe― του λόγου, αλλά οι λέξεις πονάνε… Αν και ―τώρα που το σκέφτομαι περισσότερο― λέω: Μπα… Μάλλον χεστήκανε οι λέξεις. Ζούνε μέσα στα καλά τους κείμενά αυτές, στα ποιήματα … Συνέχεια

ΑΡΧΕΙΑ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Advertisements