//
archives

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ

This category contains 29 posts

Φέτος θα σου δώσω κάτι, Κωστής Α. Μακρής


Φέτος, θα σου δώσω κάτι… Ο Άγιος Βασίλης ετοιμαζόταν να γυρίσει στο σπίτι του. Είχε παραδώσει όλα τα δώρα που του είχαν δώσει οι άνθρωποι που δεν πιστεύανε σ’ αυτόν και ήταν κατάκοπος. Είχε αφήσει το νοικιασμένο έλκηθρο στο γκαράζ. Είχε αφήσει εκεί και το μικρό καστανόξανθο πόνι με αρκετή τροφή και νερό. Θα περνούσε … Συνέχεια

Ο παράξενος Τιμόλαος Μιμουλές, Κωστής Α. Μακρής


Δεν θα τον έλεγα μονόχνωτο. Κάθε άλλο… Μέσα σ’ όλα είναι και μια χαρά κοινωνικός. Αλλά και έξω απ’ όλα τα συνηθισμένα. Τον ξέρω πολλά χρόνια τον Τίμο. Τιμόλαο τον λένε αλλά οι φίλοι τον φωνάζουμε Τίμο. Πολλά χρόνια φίλοι με τον Τίμο. Χρόνια καλά και χρόνια δύσκολα, σαν τώρα, καληώρα. Νομίζω ότι τον ξέρω … Συνέχεια

«Ελληνική Νομαρχία» – Το παιχνίδι, Κωστής Α. Μακρής


― Ρε παιδιά… Να μαζευτούμε να παίξουμε κάτι; ― Τι; ― Κάτι φανταστικό… αλλά και ευχάριστο. ― Ναι, αλλά τι; ― Θα κάνουμε ότι είμαστε ισότιμοι πολίτες σε μια κανονική χώρα, με σεβαστό κράτος, με θεσμούς που λειτουργούν, νόμους που εφαρμόζονται, δίκαιη φορολογία κι ότι όλοι έχουμε ίσα δικαιώματα και θέλουμε το καλό όλων γύρω … Συνέχεια

Το χατήρι, Κωστής Α. Μακρής


Πρωτοπήγα στα Ανώγεια το καλοκαίρι του 1996. Μαζί με τη γυναίκα μου, την Εβίτα Περιφεράκη. Στο ταξίδι με το πλοίο ήμουνα φορτωμένος με ανάμικτα συναισθήματα. Είχα ακούσει τόσα πολλά «κεράσια» για τα Ανώγεια που κρατούσα «μικρό καλάθι». Από τον παππού της Εβίτας, τον «Καπετανομιχάλη» (Μιχαήλ Σκουλάς του Γεωργίου), από τους γονείς της, από φίλους Ανωγειανούς, από … Συνέχεια

Πονάνε, μωρέ, οι λέξεις;


Εμείς καλαμπουρίζουμε εδώ στο «δίχτυ των αλληλομεταφερόμενων γιγαμπάιτς» με την «παντελής» ή «πλήρης» απουσία γνώσης ή και καλλιέπειας μερικών «επικεφαλών» (γενική πληθυντικού του «επικεφαλή») ή «ρεκτών» ―wannabe― του λόγου, αλλά οι λέξεις πονάνε… Αν και ―τώρα που το σκέφτομαι περισσότερο― λέω: Μπα… Μάλλον χεστήκανε οι λέξεις. Ζούνε μέσα στα καλά τους κείμενά αυτές, στα ποιήματα … Συνέχεια

H έρευνα του διαστήματος και οι Έλληνες, Κωστής Α. Μακρής, 31 Ιανουαρίου 2017


Νομίζω ότι η έρευνα του διαστήματος είναι κάτι που έχει απασχολήσει από αρχαιοτάτων χρόνων τους Έλληνες. Υπάρχουν πολλά είδη διαστημάτων. Το διάστημα ανάμεσα σε δυο σημεία και η εύρεση τρόπων για να μετρηθεί η απόσταση που τα χωρίζει είναι κάτι που έχει απασχολήσει πολλούς σπουδαίους μαθηματικούς, γεωμέτρες, τριγωνομέτρες, τοπογράφους, αστρονόμους και άλλους επιστήμονες. Αλλά εκείνο … Συνέχεια

Εξαρχειώνω, ένα νέο ρήμα, Κωστής Α. Μακρής


Παίρνω το ρήμα Εξαχρειώνω. Του αντιμεταθέτω τα δυο μεσαία σύμφωνα (περίπου όπως χούφτα-φούχτα), φοράω μια κουκούλα, μαζεύω μπουκάλια με το όνομα του δεύτερου μισού από το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης ή Σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, καίω ένα ιστορικό μνημείο σαν το Ε.Μ.Πολυτεχνείο της Αθήνας και… voila! Mε θαυμαστό τρόπο και νεοελληνικό γλωσσοπλαστικό οίστρο που να ταιριάζει με το ρηξικέλευθο (παρότι … Συνέχεια

― Μάνα, τ’ αποφάσισα.


― Μάνα, τ’ αποφάσισα. ― Τι, αγόρι μου; ― Θα πάω στο Πολυτεχνείο. ― Μπράβο, αγόρι μου! Να γίνεις μηχανικός σαν τον θείο Κώστα ή μηχανολόγος σαν τον Τάκη! Ή και αρχιτέκτονας, σαν τη θεία Ελένη! Μπράβο και πάλι μπράβο! Να χαρεί κι ο πατέρας σου… ― Τι μπράβο και αηδίες, ρε μάνα… Φεύγω για … Συνέχεια

Τα τρία ξωτικά, Κωστής Α. Μακρής


Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια χώρα που οι κάτοικοί της περνούσαν πολύ δύσκολα, πήγαν τρία μικρά ξωτικά να βοηθήσουν και τη χώρα και τους κατοίκους της. Το πρώτο ήταν ένα Μενεξεδί Ασκαρδαμυκτί. Το δεύτερο ήταν ένα Πορτοκαλί Αμφιταλαντευόμενο. Και το τρίτο ήταν ένα Γαλάζιο (αυτο)Δαχτυλοδειχτούμενο. Το Μενεξεδί Ασκαρδαμυκτί τους έμαθε να έχουν τα … Συνέχεια

Ένα τζιτζίκι στη βιβλιοθήκη μου, Κωστής Α. Μακρής


Τζιτζίκι μου, πώς χώρεσε η σιωπή σου σ’ ένα σταμνάκι; Κ.Α.Μ. Λέγεται ότι υπάρχουν δυο ειδών άνθρωποι: αυτοί που βλέπουν τα τζιτζίκια στα δέντρα και κείνοι που δεν τα βλέπουν. Δεν ξέρω ποιος το είπε. Πολύ νωρίς ανακάλυψα ότι ενώ εγώ διέκρινα με ευκολία την με στολή παραλλαγής πηγή του τζ-τζ-τζ πάνω σ’ ένα πεύκο, … Συνέχεια

ΑΡΧΕΙΑ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ