//
you're reading...
Ο Πιοζ Νάμε

Ο Πιοζ Νάμε και οι συμμαθητές του

PIOZ NAME SYNTHESH 50X35cm 21FEBR15 72pi

Αφού απαντήσαμε διεξοδικά στο ερώτημα «γιατί νιαούριζαν όλες μαζί οι γάτες», ας πούμε μερικά λόγια για τον Πιοζ Νάμε, για να ξέρουμε ποιον άρπαξαν οι ληστές.
Ο Πιοζ Νάμε ήταν ένα συνηθισμένο συμπαθητικό παιδί, λίγο πιό γεματούτσικο από το συνηθισμένο — χωρίς να είναι χοντρός— που πήγαινε εδώ και δύο χρόνια στο σχολείο που είχε επιλέξει γι αυτόν η θεία Εγομόνη.
Ο Πιοζ Νάμε, στις 12 Νοεμβρίου εκείνης της χρονιάς θα γινόταν οχτώ χρονών.

Έμενε ακριβώς ένας μήνας μέχρι τα γενέθλιά του.

Είχε πυκνά καστανά μαλλιά κι ένα περίεργο σημάδι πίσω στην αριστερή ωμοπλάτη, στο μέρος της καρδιάς, που την ύπαρξή του αγνοούσε κι ο ίδιος. Το σημάδι εκείνο θα του αποκαλυπτόταν αργότερα, κάτω από πολύ περίεργες συνθήκες.

Αγαπούσε τα ζώα —όλα τα ζώα— και του άρεσε να παρατηρεί με τις ώρες τις γάτες, τα πουλιά, τα μαμούνια και όλα τα δέντρα, τα φυτά και τα λουλούδια που υπεραγαπούσε επίσης. Μπορούσε να περνάει ώρες παρακολουθώντας μιαν αράχνη να πλέκει τον ιστό της ανάμεσα στα κλαδάκια ενός θάμνου ενώ παράλληλα παρακολουθούσε γύρω του και όλο το ασταμάτητο πήγαιν’ έλα από μυρμήγκια, μυριάποδα, πεταλούδες, μυγάκια, ακρίδες, σκουλήκια, μπάμπουρες, σκουλήκια, σαυρίτσες, σκαθάρια, χρυσόμυγες κι ένα σωρό άλλα έντομα που το όνομά τους του ήταν ακόμα άγνωστο.

Του άρεσε να παρατηρεί όλον εκείνον το μικρόκοσμο που η θεία Εγομόνη Μουπάντα τον αποκαλούσε «ο κόσμος ο μικρός ο Μέγας!».
Ήταν μια έκφραση που είχε αγαπήσει από πολύ μικρός ο Πιοζ Νάμε.

Ήταν αρκετά καλός μαθητής χωρίς ιδιαίτερες επιδόσεις παρόλο που η εξυπνάδα του —όπως έλεγε τουλάχιστον η θεία του σε άλλους όταν πίστευε ότι δεν την ακούει ο ΠιοζΝάμε— «ξεπερνούσε κατά πολύ τον μέσο όρο». Το διάβασμα όμως για το σχολείο το βαριόταν «σαν τις αμαρτίες του» (κι αυτή ήταν μια από τις εκφράσεις που συνήθιζε η θεία Εγομόνη).

Ο Πιοζ Νάμε είχε τρεις καλούς φίλους που έκαναν το σχολείο του πιο φιλικό και λιγότερο βαρετό ― δίχως αυτό να σημαίνει οτι δεν τα πήγαινε καλά και με όλους τους υπόλοιπους συμμαθητές του. Με αυτούς τους τρεις, όμως, ήταν πολύ δεμένος.
Ο ένας ήταν ο Ιμεγός και οι άλλες δυό ήταν κορίτσια. Η Οποσίπα και η Πεσκιάλα.

Ο Πιοζ Νάμε, η Οποσίπα, ο Ιμεγός και η Πεσκιάλα παίζανε μαζί, κουτσομπολεύανε μαζί, διαβάζανε μαζί και τσακωνόντουσαν μαζί. Τσακωνόντουσαν και σε συνδυασμούς: δύο με δύο, τρεις με έναν ή και σε ζευγάρια.

Οι καβγάδες τους είχαν πολλές αφορμές, ήταν γεροί και φωνακλάδικοι και είχαν ένα ιδιαίτερο γνώρισμα: κρατούσαν πολύ λίγο.

Μετά από κάθε τέτοιον άγριο καβγά, οι τέσσερεις φίλοι κρατούσαν μούτρα ο ένας στον άλλον. Μέχρι να κοιταχτούν στα μάτια. Μόλις κοιταζόντουσαν στα μάτια ξεσπούσαν αμέσως σε κακαριστά γέλια κι όλα ήταν πάλι όπως πριν.

Αυτά είναι όσα χρειάζεται να ξέρουμε, προς το παρόν, για τον Πιοζ Νάμε.

Κυρίως για τους φίλους του. Που πολύ σύντομα θα μπούνε στην ιστορία μας παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξή της.

Μαζί με τις τέσσερεις γάτες που ήδη τις γνωρίσαμε αρκετά καλά.

Λέμε τέσσερεις, εννοώντας την Τρεχατόρα, την Αλουκίτα, τη Σοπακιάκου και τον Κινατόβρη.

Κι αυτό γιατί την Μπεζμέσα, κανείς και ποτέ δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι τη γνώριζε καλά.

 

Ο Πιοζ Νάμε και οι πέντε γάτες, Κωστής Α. Μακρής, Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ, Αθήνα Μάιος 2010, σελ. 48 – 49

 

Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Αρέσει σε %d bloggers: