//
archives

Archive for

Τα πουλιά που φεύγουν, Κωστής Α. Μακρής


Οι γέφυρες, Κωστής Α. Μακρής


Το εξώφυλλο του παραθύρου, Κωστής Α. Μακρής


ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ: «ΤΟ ΚΟΥΚΟΥΛΙ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΜΟΥ»


Τότε δεν είχα δει ακόμα την πεταλούδα τού μεταξοσκώληκα να βγαίνει τρυπώντας το κουκούλι που ο μεταξοσκώληκας-σκουλήκι είχε πλέξει γύρω στο κορμί του. Ήμουνα καλός μαθητής. Του “δέκα”, όπως λέγανε τότε, την εποχή των “βαθμών”. Και αρκετά φοβισμένος για να διακινδυνεύσω ή να αποδεχτώ κάποια αλλαγή σ’ αυτό. Γι’ αυτό διάβαζα με επιμέλεια όλα μου … Συνέχεια

Ο Ηλίθιος και η τραμπάλα «μου»


ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ Α. ΜΑΚΡΗ … ― Μα όλο εσένα θα βρίσκω στο δρόμο μου! μούγκρισε ο Γκάνια, παρατώντας το χέρι της Βάριας. Και με το χέρι που λευτερώθηκε, κατέβασε, γιομάτος λύσσα, μ’ όλη… Source: Ο Ηλίθιος και η τραμπάλα «μου»

Τα γιορτασμένα ξύλα, Κωστής Α. Μακρής


Η γιαγιά μου είχε αγοράσει ένα οικόπεδο πριν από τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο. Οι Γερμανοί φυτέψανε μέσα στο οικόπεδο ένα πράμα από οπλισμένο μπετόν. Ήταν ένα κτίσμα με μια πόρτα και δύο μικρά παράθυρα. Τοίχοι θεόχοντροι, σχεδόν 120 εκ. πάχος. Κάτι μεταξύ καταφυγίου, αποθήκης πυρομαχικών και πολυβολείου. Όταν φύγανε οι Γερμανοί, η γιαγιά μου πήγε … Συνέχεια

Τα τρία ξωτικά, Κωστής Α. Μακρής


Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια χώρα που οι κάτοικοί της περνούσαν πολύ δύσκολα, πήγαν τρία μικρά ξωτικά να βοηθήσουν και τη χώρα και τους κατοίκους της. Το πρώτο ήταν ένα Μενεξεδί Ασκαρδαμυκτί. Το δεύτερο ήταν ένα Πορτοκαλί Αμφιταλαντευόμενο. Και το τρίτο ήταν ένα Γαλάζιο (αυτο)Δαχτυλοδειχτούμενο. Το Μενεξεδί Ασκαρδαμυκτί τους έμαθε να έχουν τα … Συνέχεια

Παγκόσμια Ημέρα Εορτασμού των Παγκόσμιων Ημερών Εορτασμού.


Παγκόσμια Ημέρα Εορτασμού των Παγκόσμιων Ημερών Εορτασμού. Δηλώνω από μόνος μου και εν γνώσει των συνεπειών της απολύτως αυθαίρετης απόφασής μου ότι καθιερώνω από σήμερα την 7η Οκτωβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Εορτασμού των Παγκόσμιων Ημερών Εορτασμού κάποιου πράγματος. Πάντα μπορείς να γκρινιάσεις για κάτι. Όπως και πάντα μπορείς να γιορτάσεις για κάτι! Πάντα μπορείς να … Συνέχεια

Η κάθε μας μέρα…, Κωστής Α. Μακρής


Η κάθε μας μέρα είναι ένα ασύλληπτο θαύμα. Είναι το θαύμα της ύπαρξης. Ασύλληπτο, τρομερό και πρακτικά ασύλητο. Απαραβίαστο και επέκεινα νου και νοήσεως. Όπως ο Κόσμος. Μερικοί προσπαθούν να τον συλλάβουν με εργαλείο κάποιον θεό. Μερικοί προσπαθούν να το συλήσουν νομίζοντας ότι θα αποκομίσουν κέρδη. Μερικοί απλώς ζουν. Μερικοί και ζουν και γνωρίζουν ότι ζουν … Συνέχεια

Η «Επέτιόζμας».


Ήταν και τα λουλούδια που μυρίζανε, εκείνα που πρόσφερε ο παππούς στη γιαγιά. Για την «Επετιόζμας». Αχ! Τι μυρωδιές ήταν εκείνες που γέμιζαν το σπίτι! * * * Τα τραγούδια που ακουγόντουσαν όλη τη μέρα από το σαλόνι δεν μυρίζανε, αλλά γλυκαίνανε την καρδιά της Εβίτας. Τραγούδια παλιά και καινούρια, τραγούδια για γιορτινές μέρες και … Συνέχεια

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ