//
you're reading...
ΔΙΑΦΟΡΑ

Μαθαίνεις τα πάντα από τα δελτία ειδήσεων των 2, των 6, των 8, των 9 και των 12, Κωστής Α. Μακρής, 30 Ιουνίου 2015

Digital StillCamera

Digital StillCamera

Μαθαίνεις τα πάντα από τα δελτία ειδήσεων των 2, των 6, των 8, των 9 και των 12.
Μεγάλη χαρά πλημμυρίζει τους πάντες και τα πάντα την ώρα που συγκεντρώνεται όλη η οικογένεια γύρω από την τηλεόραση στις 2, στις 6, στις 8, στις 9 και στις 12.
Είναι η ώρα που θα μάθεις τα πάντα. Είναι η ώρα που θα σου πουν τα πάντα για τα πάντα. Ή σχεδόν τα πάντα.
Είναι η ώρα που τα παιδιά των 2, των 6, των 8, των 9 και των 12 ετών, θα μάθουν πολλά. Όχι τόσο για τα πάντα και πώς σκύβουν σε μια λιμνούλα να πιουν νερό, δίπλα σ’ ένα χαριτωμένο μπαμπού, του οποίου τα τρυφερά βλαστάρια είναι η αγαπημένη λιχουδιά αυτών των γλυκύτατων, και ακόμα απειλούμενων, θηλαστικών.
Ναι, τα παιδιά των 2, των 6, των 8, των 9 και των 12 ετών δεν θα μάθουν τα πάντα για τα πάντα.

Θα μάθουν όμως από τα τηλεοπτικά πρόσωπα τι είπε ο ένας και τι είπε ο άλλος για κάτι που εμφανίζεται τόσο απόλυτα σεβαστό, τόσο τελεσίδικο και πέραν πάσης αμφισβήτησης που σε κάνουν να λες μέσα σου: «Μα, είναι αυτονόητο! Πώς δεν το καταλαβαίνουν οι ηλίθιοι!». Οι “ηλίθιοι”, φυσικά, είναι όλοι οι άλλοι που διαφωνούν με σένα ή με τον τηλεοπτικό υπεράνθρωπο που έχεις επιλέξει σαν μέντορα, σε σχέση με το πώς αντιλαμβάνονται μια πραγματικότητα που έχει μέσα της την απροσδιοριστία και την ασάφεια από τουλάχιστον 19 γάτες του Σρέντιγκερ, όσα και τα Κράτη μέλη της Ευρωζώνης.

Μαθαίνουν τα πάντα από τα δελτία ειδήσεων των 2, των 6, των 8, των 9 και των 12 τα παιδιά των 2, των 6, των 8, των 9 και των 12 ετών.
Μαθαίνουν πώς χάνουν την ψυχραιμία τους οι γονείς τους ή άλλοι ανιόντες. Μαθαίνουν όλα τα συμπτώματα ενός επικείμενου εγκεφαλικού επεισοδίου ή ενός οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου, κάτι που θα τα βοηθήσει αν αποφασίσουν να ακολουθήσουν τον ιατρικό κλάδο. Πλουτίζουν το λεξιλόγιό τους με πρωτόγνωρες λέξεις ―ανατομίας, γεννετησίων πράξεων, κατατάξεων της νοητικής επάρκειας των συνανθρώπων τους και πολλά άλλα― της πλούσιας Ελληνικής γλώσσας και μαθαίνουν ποιους θα αποκαλούν προδότες, πουλημένους, ανόητους, ηλίθιους, βλάκες, φασίστες, κομουνιστοσυμμορίτες ή motherfuckers και οτιδήποτε άλλο όταν μεγαλώσουν και αναγκαστούν κι αυτά με τη σειρά τους να πάρουν μέρος στη γόνιμη και γεμάτη χάρη, λεπτότητα και διαλλακτικότητα πολιτική αντιπαράθεση όταν μεγαλώσουν. Και τότε, αντάξιοι πλέον ενός Δημοσθένη, ενός Ισοκράτη κι ενός Αριστοτέλη, τέρατα λογικής, διαλεκτικότητας και ρητορικής δεινότητας, θα είναι ώριμοι πολίτες που θα έχουν από καιρό ξεκαθαρίσει πόσο ανόητοι, ηλίθιοι, στόκοι, προδότες και χαμούρες εν γένει είναι όλοι οι άλλοι που θα διαφωνούν μαζί τους.

Είτε πρόκειται για τα συμβαίνοντα στην Ελληνική και Διεθνή πολιτική, οικονομική, πνευματική, καλλιτεχνική σκηνή είτε για μια παρτίδα τάβλι ή κουβέντα για το ποδόσφαιρο. Βλέπουν τα πάντα οι Ελληνικές οικογένειες όταν γεμάτες αγάπη, στοχασμό και αλληλοκατανόηση παρακολουθούν το αντιφέγγισμα των δελτίων ειδήσεων στα μάτια των παιδιών που είναι 2, 6, 8, 9 και 12 χρόνων.
Βλέπουν με καμάρι (περηφάνια είναι η άλλη λέξη) πώς αρχίζουν σιγά σιγά τα βλαστάρια τους να βλαστημάνε κι εκείνα, να μουντζώνουν και να βρίζουν, αγωνιζόμενα για την αξιοπρέπειά τους, για την αξιοπρέπεια της οικογένειάς τους, για την δόξα της φυλής και της πατρίδας, για το δίκιο και το συμφέρον που είναι κοινό για όλους κι όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό είναι βλάκας ή προδότης ή και τα δύο, και να είναι κλειστά σε κάθε άποψη που είναι αντίθετη με αυτή που η οικογένεια τους επιβάλλει ή τους μαθαίνει ότι είναι η δική τους αλήθεια.

Γιατί η μοναδική αλήθεια, που πέρα από αυτή όλα τα άλλα είναι σατανικά σχέδια των εχθρών (βάλτε όποιο όνομα θέλετε στους “εχθρούς”) που έχουν βαλθεί να μας καταστρέψουν (βάλτε ό,τι θέλετε στο τι έχουν βαλθεί να καταστρέψουν οι “εχθροί”), είναι η αλήθεια της οικογένειας.
Και είναι αυτή η οικογένεια που μαθαίνει στα παιδιά της να διαβάζουν το “βιβλίο της ζωής”, καθώς κανένα βιβλίο δεν μπορεί να προσφέρει το απόσταγμα της εμπειρίας ενός αποτυχημένου.
Είναι πολύ δύσκολο βέβαια να καταλάβουμε ότι εμπειρία είναι αυτό που παίρνουμε όταν δεν παίρνουμε αυτό που θέλουμε. Και τότε, η μόνη λύση που μένει, είναι να κάνουμε για μια μέρα πρωθυπουργό, υπουργό ή δήμαρχο του τόπου τον μπαμπά, τον θείο, τον παππού ή τον μπατζανάκη. Για να καταφέρει επιτέλους «να σωθεί αυτός ο τόπος» που όλοι θέλουν το κακό του εκτός από εμάς.

Και εμείς, που παρακολουθούμε ανελλιπώς τα δελτία ειδήσεων των 2, των 6, των 8, των 9 και των 12 ετών, έχουμε τόσο θαμπωθεί από τη λάμψη της αληθοφόρας και παντογνώστρας οθόνης που αδυνατούμε να διακρίνουμε τον τρόμο, τους φόβους, τη μισαλλοδοξία, τους εφιάλτες και την πανανθρώπινη βλακεία που μπολιάζουν στα παιδιά των 2, των 6, των 8, των 9 και των 12 ετών αυτά τα δελτία ειδήσεων των 2, των 6, των 8, των 9 και των 12.

Και έτσι, επιτρέπουμε άκριτα στα νυστέρια και στα τρύπανα που θα λοβοτομήσουν την εναπομείνασα νοημοσύνη της Αγίας Ελληνικής Οικογένειας και των παιδιών της να πλέουν ακάθεκτα εναντίον μας στα πεντακάθαρα ρεύματα των τηλεοπτικών καναλιών μας.

Κωστής Α. Μακρής

30 Ιουνίου 2015

Εικόνα: Πάντα που σκύβει σε μια λιμνούλα δίπλα σε μπαμπού. Κινεζική χαρτοκοπτική. Από το αρχείο μου, Κωστής Α. Μακρής.

Πρώτη δημοσίευση: BONUSMALLMAGAZINE, ΤΕΥΧΟΣ 39/40, ΙΟΥΛΙΟΣ-ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2015  http://www.bonusmallmag.gr/039/index.html

Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Αρέσει σε %d bloggers: