//
you're reading...
ΔΙΑΦΟΡΑ

Φίλοι στο σπίτι, Κωστής Α. Μακρής, 30 Απριλίου 2010

«Σφώϊν δ’ώδε θεών τις ενί φρεσί ποιήσειεν
αυτώ θ’εστάμεναι κρατερώς και ανωγέμεν άλλους»
[μακάρι κάποιος θεός να βάλλει στο νού σας
εκεί να στέκεστε δυνατά και να παρακινείτε άλλους]
ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΔΑ {Ν 55-56}.

PAREA PAMMR ca1968 LR

Μαζευτήκαμε φίλοι στο σπίτι.
Να ιδωθούμε, να μιλήσουμε, να φάμε μαζί.
Να πούμε τα νέα μας, να μιλήσουμε για βιβλία, να μιλήσουμε για την μ.Κ. (μετά Καστελόριζο) εποχή… για το πριν… για το μετά…

Αλήθεια…
Μετά από 30-50 χρόνια πώς θα μιλάνε για την Άνοιξη του 2010;
Θα λένε “προπολεμικά”; Θα μιλάνε για “κατοχή” ή για τότε ―γύρω στο “δέκα” ήταν… Θυμάσαι;― που μας είχαν στο “σύρμα”; …

Ή μήπως σε ίδρυμα για άτομα με απώλεια της δυνατότητας διαχείρησης των υπαρχόντων τους;
Σε απαγόρευση… επιτήρηση…; Πώς το λένε αλήθεια;

Κάτι σαν τη γιαγιά ―ή τον παππού― με το αλτσχάιμερ.

Μαζευτήκαμε φίλοι στο σπίτι.
Να φάμε και να πιούμε μαζί. Σύν-τροφοι και συν-πότες.
Λιτά και οικονομικά. Κρέας σε φέτες με ρώσικη σπιτικιά. Σπιτική πάστα φλώρα με σπιτικιά μαρμελάδα. Σπιτική τυρόπιτα. Κρασί, μπύρες… Όλα ελληνικά και φτηνά.

Μαζευτήκαμε φίλοι στο σπίτι.

Ήταν και μερικοί δικοί μας πεθαμένοι εκεί· σε κάποιες γωνίες, στο ταβάνι, πίσω από πολυθρόνες, σε ράφια, στο πάτωμα… Κάτι αχνολέγανε μεταξύ τους, κάτι τρίζανε σιγανά, για μπομπότες και σκουπάλευρο, για πείνα και γλέντια με λαχανίδες, ελιές και ρετσίνα, για ηρωισμούς, μαυραγορίτες και κατοχή. Μια φίλη―από τις πιό νέες― με ρώτησε αν υπήρχαν τριζόνια ή γρύλλοι μέσα στο σπίτι. Τέτοια εποχή; έκανα γελώντας. Όχι φυσικά! Οι πιο παλιοί κατάλαβαν… Άκουγαν κι εκείνοι το αλάδωτο τρίξιμο. Οι πιο πολλοί είχαν κι εκείνοι πολλούς νεκρούς που δεν λαδώθηκαν, που δεν χώθηκαν στη ρεμούλα και στο ομαδικό τσιμπούσι. Μετά…

Ήρωες; Όχι μωρέ… Αξιοπρεπείς ήταν οι άνθρωποι. Συγγενείς μας…
Μαζευτήκαμε φίλοι στο σπίτι.

Έλειπε η Γκούντρουν από το Άινσμπαχ της Βαυαρίας. Που έκλαιγε με μαύρο δάκρυ όταν άφηνε πίσω της την Αστυπάλαια για να γυρίσει στο σπίτι της. Έλειπε και ο Φριτς από το Δυτικό ―ακόμα τότε― Βερολίνο. Που τα πίναμε στο “Μεθυσμένο Καράβι” του Μάκη και της Άννας στο Κοκκάρι, στη Σάμο και τραγούδαγε με σπασμένα ελληνικά τα “Παιδιά του Πειραιά”.

Καλοκαίρι ήταν με θάλασσα και φεγγάρι· φωτεινά και αχρέωτα…
Πάνω από είκοσι χρόνια πριν.

Μόνο η Άγγελα θα είναι μαζί μας· μαζί με τον Ντομινίκ τον Στροσκάνη και τον Όλι Ρένη που όλους μας ραίνει. Όχι. Αυτοί δεν θα φάνε μαζί μας. Τρώνε αλλού αυτοί. Θα μας βλέπουν μόνο απ’ τη σβηστή τηλεόραση και θα μας ακούνε απ’ το κλειστό ραδιόφωνο.

Αυτοί δεν κλαίνε για την Αστυπάλαια ούτε τραγουδάνε σε σπαστά ελληνικά τα “Παιδιά του Πειραιά”. Αυτοί, το μόνο που θα ’θελαν θα ήταν ένα, και δύο και τρία, και τέσσερα τοις εκατό παραπάνω στο λογαριασμό τους.

Δεν μεθάνε αυτοί στο “Μεθυσμένο Καράβι” με γλυκό κρασί της Σάμου του Πυθαγόρα.
Χέστηκε η Αγγέλα η Μερκέλη για τη Σάμο και το κρασί της.
Και ακόμα περισσότερο για τον Πυθαγόρα και το “κυάμων απέχεσθαι”.

Όπως άλλωστε και οι δικοί μας συνάδελφοί της· που ―χρόνια τώρα― βγάζουν καντήλες και φλύκταινες στην ιδέα της αποχής από τα κουκιά τους και τις αποζημιώσεις τους.

Κουκιά να ’ναι κι ό,τι να ’ναι… Απ’ όπου και να ’ναι.
Κουκιά μετρημένα. Από τα μετρημένα τρώει ο λύκος…

Από Σάμο, Ρόδο, Καστελλόριζο, Ζωνιανά, Καρπενήσι, Κιούπ-κιοϊ…

Από Ρηνανία-Βεστφαλία…
Μαζευτήκαμε φίλοι στο σπίτι.
Μιλήσαμε, γελάσαμε, ακούσαμε τραγούδια… Φάγαμε και ήπιαμε. Είχε και πανσέληνο, σαν τότε…
Καλοκαίρι όμως δεν το λες… Ούτε Άνοιξη ακόμα.
Κι ας ξημερώνει Πρωτομαγιά σε λίγες ώρες.

Δεν κλάψαμε στους αποχαιρετισμούς.

Γιατί εμείς ―οι φίλοι που μαζευτήκαμε στο σπίτι― είμαστε και θα μείνουμε εδώ.

Κωστής Α. Μακρής

30 Απριλίου 2010

Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Αρέσει σε %d bloggers: