//
you're reading...
ΔΙΑΦΟΡΑ

Ο Πιουζ Ναψιφίσο και ο Χαλής ο Μειλίχιος – Κωστής Α. Μακρής – 26 Μαΐου 2012

 

Ο Πιουζ Ναψιφίσο, στο βεραντάκι του παλιού σπιτιού του, έβλεπε τον μικρό κήπο του. Ολόγυρα υψώνονταν οι πολυκατοικίες κάνοντας τον κηπάκο να μοιάζει με πάτο πηγαδιού. Στο τραπέζι η κούπα με τον καφέ και δίπλα του το μικρό ραδιόφωνο που εκείνην ακριβώς την Κυριακή γινότανε δεκαπέντε χρόνων.
Μη φανταστεί κανείς ότι επειδή ο Πιουζ Ναψιφίσο φορούσε φρεσκοσιδερωμένο πουκάμισο ―όπως το συνήθιζε στις ημέρες των εκλογών―, θα έκανε πάρτι γενεθλίων στο ραδιοφωνάκι του, με τούρτα και κεράκια. Έτυχε απλώς να του αλλάξει μπαταρίες, είδε το χαρτάκι με την ημερομηνία αγοράς στον πάτο της συσκευής και ευχήθηκε χαμηλόφωνα:
«Χρόνια πολλά, καλά αποτελέσματα για σήμερα και καλές ειδήσεις».
Εκείνο το «καλά αποτελέσματα για σήμερα και καλές ειδήσεις», αν και το είπε ψιθυριστά ―γιατί, όπως κάθε μυαλωμένος άνθρωπος, ντρεπόταν να μιλάει δυνατά στα αγαπημένα του αντικείμενα―, το άκουσε πολύ καθαρά ο Χαλής ο Μειλίχιος που χουζούρευε στο χαλάκι της μπαλκονόπορτας.
Και κάγχασε νιαουρηδόν, όπως μόνο ένας σοφός γάτος μπορεί να το κάνει. Κι όταν λέμε σοφός, μη νομίσει κανείς ότι συγκρίνουμε ανίερα τον γάτο με τον Ηράκλειτο, τον Θαλή τον Μιλήσιο, τον Δημόκριτο, τον Μάρξ ή τον Αξελό. Αναφερόμαστε στην απλή, καθημερινή σοφία που κατακτά μια γάτα ή ένας γάτος ζώντας αρκετά χρόνια σε μια πόλη. Καταφέρνοντας να γλιτώνει από τα αυτοκίνητα, από τα μηχανάκια, από κάτι ανεγκέφαλους παλιανθρώπους που σημαδεύουν ζωάκια με αεροβόλα κι απ’ όλα εκείνα τα τέρατα που βάζουν φόλες, ρίχνουν πέτρες, σφαίρες και βέλη, στήνουν παγίδες και καμακώνουν ο,τιδήποτε αντιστρατεύεται τη θεϊκή αποστολή του ανθρώπου να κατακυριεύσει ολομόναχος το σύμπαν.
Ο Πιουζ Ναψιφίσω ψιλοντράπηκε από το κοροϊδευτικό νιαουροσχόλιο του Χαλή του Μειλίχιου.
― Γιατί, ρε Χαλή; Εσύ δεν θέλεις καλές ειδήσεις; παρατήρησε λίγο νευριασμένος.
Ο γάτος τον πλησίασε.
― Είσαι χαζούλης, του είπε τρυφερά.
Ο Πιουζ Ναψιφίσω, παρόλο που συνομιλούσε τακτικά με τις γάτες του κήπου του, ξαφνιάστηκε λίγο που ένας, κατά τα άλλα γλυκομίλητος, γάτος τον αποκαλούσε χαζούλη.
― Και γιατί είμαι χαζούλης; ρώτησε με χαμόγελο.
― Αυτό δεν το ξέρουμε! Μπορεί να είναι θέμα κληρονομικότητας. Όπως εγώ έχω φουντωτή ριγέ γκρίζα ουρά, σχολίασε με καμάρι ο Χαλής, τεντώνοντας τα μπροστινά του πόδια και υψώνοντας τη θαυμαστή ουρά του.
― Άλλο εννοώ… Γιατί λες ότι είμαι χαζός.
― Γιατί εύχεσαι καλά αποτελέσματα και καλές ειδήσεις σ’ ένα ραδιόφωνο.
― Σχήμα λόγου είναι…, ψέλλισε ο Πιουζ Ναψιφίσω.
― Ακριβώς. Σχήμα αλόγου από έναν άνθρωπο, σχολίασε αμείλικτα ο Χαλής ο Μειλίχιος.
Ο Πιουζ Ναψιφίσω χαμογέλασε με το ευφυολόγημα και ξαναρώτησε:
― Και γιατί παρακαλώ;
Ο Χαλής πήρε εκείνο το γλαρό ύφος που παίρνουν οι γάτοι όταν ζητάνε φαΐ, χάδια ή όταν πρόκειται να ανακοινώσουν κάτι σημαντικό:
― Δεν υπάρχουν καλές και κακές ειδήσεις. Όπως δεν υπάρχουν καλά και κακά εκλογικά αποτελέσματα. Όλα εξαρτώνται από τη δική σου θέση.
― Ααα! Είσαι τελείως μουρλός! εξανέστη ο Πιουζ Ναψιφίσο αρκετά θυμωμένος, καθώς το σχόλιο του γάτου τού θύμισε λίγο Ηράκλειτο και λίγο Αϊνστάιν. Και δεν ήτανε το καλύτερό του, ένας γάτος, ακόμα κι ο σοφός Χαλής ο Μειλίχιος, να του κάνει κήρυγμα την ημέρα των εκλογών.
― Για σκέψου λίγο, συνέχισε ο Χαλής. Πες ότι στις εκλογές αυτές, έρχεται πρώτο το κόμμα που θα ψηφίσεις. Αυτό είναι καλή ή κακή είδηση;
Ο Πιουζ Ναψιφίσο άρχισε να ξύνει με μανία το μάγουλό του.
― Ασε το μάγουλο κι απάντησε! τον πρόγκηξε ο γάτος.
― Καλή! Καλότατη! είπε με πείσμα ο Πιουζ Ναψιφίσω. Και μη μου πεις για ποιον. Γιατί θα σου πω ότι είναι καλή για μένα, για τον τόπο και για το κόμμα που υποστηρίζω.
Ο γάτος κούνησε με θλίψη το κεφάλι του.
― Τελικά, είσαι βαριά χαζός! σχολίασε.
― Μα γιατί, ρε Χαλή; τον πήρε το παράπονο τον Πιουζ Ναψιφίσω.
Ο Χαλής έγλειψε τα μουστάκια του και νιαούρισε:
― Ξέρεις, εμείς οι γάτοι, είμαστε μοναχικά ζώα. Δεν γουστάρουμε συνεργασίες και τέτοια. Τα παιδάκια μας τα φροντίζουν οι γάτες μας, κι αυτό μόνο όσο χρειάζεται. Μετά παίρνουν κι αυτά το δρόμο τους. Εσείς οι άνθρωποι όμως, είσαστε αλλιώς… Πάρε παράδειγμα τις εκλογές σας…
― Τι εννοείς; ρώτησε ο Πιουζ Ναψιφίσω.
― Πρέπει να συνεργαζόσαστε πολλοί μαζί, αλλιώς σας τρώει η μαρμάγκα… Κάτι σαν τα μυρμήγκια είσαστε ή σαν τις μέλισσες. Πολύ πιο βλάκες όμως… Γιατί αντίθετα μ’ εκείνα, εσείς δεν φροντίζετε όσο πρέπει το σπίτι μας και θα το χαλάσετε. Και το πιθανότερο είναι ότι εμείς θα αντέξουμε μια χαρά χωρίς εσάς, εσείς όμως δεν θα αντέξετε για πολύ με τόσο φτωχό και τόσο λερωμένο τον πλανήτη μας. Άσε που…
― Άσε τα οικολογικά κηρύγματα και πες μου για τις εκλογές! είπε με έντονο ύφος ο Πιουζ Ναψιφίσω.
― Αν είναι καλή είδηση το ότι κέρδισε το κόμμα σου, τότε γιατί την επόμενη μέρα των εκλογών σας, όλοι είναι θυμωμένοι με όλους; Και γιατί ο καθένας συνεχίζει να τσακώνεται με όλους τους άλλους και να τους βρίζει;
Το ερώτημα του Χαλή προκάλεσε ένα γερό ξύσιμο του κεφαλιού του Πιουζ Ναψιφίσω στην προσπάθειά του να βρει μια καλή απάντηση.
― Γιατί…, μουρμούρισε. Γιατί ο καθένας έχει διαφορετική γνώμη για το ποια είναι η πιο σωστή λύση στο πρόβλημα της χώρας.
― Και ποιο είναι για σένα το πρόβλημα της χώρας; επέμεινε ο γάτος.
Ο Πιουζ Ναψιφίσω έξυσε τη μύτη του πριν απαντήσει:
― Το οικονομικό! Η κρίση! Η οικονομική εξαθλίωση τόσων ανθρώπων! δήλωσε με σεμνή περηφάνια για την τρίπτυχη διατύπωση του προβλήματος που ταλάνιζε τη χώρα και που με τόση ενάργεια κατάφερε να εκθέσει σ’ έναν αναιδέστατο γάτο.
Ο Χαλής σκαρφάλωσε πάνω στο τραπέζι.
― Από πότε; ρώτησε πλησιάζοντας τη μούρη του στη μούρη του Πιουζ Ναψιφίσο.
― Τι θα πει από πότε; αιφνιδιάστηκε εκείνος. Τα τελευταία τρία, ε, τέσσερα, ε… Εδώ και αρκετά χρόνια, τέλος πάντων…
Ο γάτος κούνησε το κεφάλι του.
― Είσαι ηλίθιος! αποφάσισε τελεσίδικα.
― Μα γιατί; Γιατί; φώναξε ο Πιουζ Ναψιφίσω, έτοιμος να βάλει τα κλάματα. Η αλήθεια είναι ότι όταν σε αποκαλεί ηλίθιο ένας γάτος, χάνεις μεγάλο μέρος από την αυτοεκτίμησή σου.
― Από πότε έχετε σχολεία και Πανεπιστήμια; Και γιατί; ρώτησε ο Χαλής.
Ο Πιουζ Ναψιφίσω αιφνιδιάστηκε:
― Εδώ και αιώνες, απάντησε. Για να σπουδάζουν τα παιδιά μας, να γίνονται μορφωμένοι άνθρωποι και…
Ο Χαλής ο Μειλίχιος τον έκοψε:
― Και γιατί δεν διδάξατε ποτέ στα παιδιά σας να είναι αυτάρκη; Γιατί δεν τα μάθατε να φτιάχνουν όσα πράγματα χρειάζονται από αυτά που έχουν γύρω τους χωρίς να καταστρέφουν τον τόπο; Γιατί δεν τα εξοπλίσατε να προστατεύουν τους εαυτούς τους, αλλά και τον πλανήτη, από τη βλακεία, τις προκαταλήψεις, το ψέμα και την απληστία των χειρότερων από εσάς;
Ο Πιουζ Ναψιφίσο δεν βρήκε κάτι έξυπνο να πει. Έσκυψε με λύπη το κεφάλι.
Ο Χαλής ο Μειλίχιος τον λυπήθηκε.
― Έλα! Μην κάνεις έτσι… Είναι πολύ παλιά ιστορία. Και δεν φταις μόνο εσύ…

Το ραδιόφωνο ανακοίνωνε πού θα ψήφιζαν οι πολιτικοί αρχηγοί. Ο Πιουζ Ναψιφίσω το έκλεισε. Ήπιε μια γουλιά καφέ και σηκώθηκε.
Κοίταξε γύρω του τις πολυκατοικίες που έπνιγαν τον κηπάκο.
― Ναι… Δεν φταίω μόνο εγώ, μουρμούρισε. Αλλά… Εγώ, ποιους να ψηφίσω; ρώτησε, αναζητώντας με το βλέμμα του τον γάτο.
Ο Χαλής ο Μειλίχιος είχε φύγει.
Έτσι κι αλλιώς, όσο σοφός γάτος κι αν ήταν, δεν είχε καμιά απάντηση να του δώσει.

 

Κωστής Α. Μακρής

26 Μαΐου 2012

Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Αρέσει σε %d bloggers: